จริง ๆ แล้วนี่ไม่ใช่ครั้งแรกของผมที่เข้าร่วมงานประชุมนานาชาติของวิกิมีเดีย แต่ผมกล้าพูดได้อย่างภาคภูมิใจสุด ๆ ว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เป็นตัวของตัวเองอย่างที่สุด
นับแต่จำความได้ ผมไม่ใช่คนที่เข้าสังคมหรือหาเพื่อนได้อย่างสะดวกใจนัก แต่การก้าวสู่การศึกษาในด้านปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์บังคับผมให้จำเป็นต้องออกจากพื้นที่ปลอดภัยทางใจ (comfort zone) เพราะในที่สุด หากจะต้องออกแบบสิ่งต่าง ๆ ให้กับผู้คน ก็ย่อมจะต้องทำความเข้าใจกับพวกเขาเสียก่อน
กลุ่มขับเคลื่อนวิกิมีเดียเป็นพื้นที่ที่พิสูจน์มาแล้วว่าเป็นเสมอืนพื้นที่ทดลองที่สมบูรณ์เพื่อการดังกล่าว ด้วยความที่ผมเริ่มมีส่วนร่วมอย่างจริงจังตั้งแต่ช่วงโควิด-19 ทำให้ผมมองว่าชุมชนนี้เหมือนเป็น “น่านน้ำสีคราม” (blue ocean) ที่อุดมไปด้วยศักยภาพและโอกาสที่ยังไม่มีผู้ใดเข้าถึงมากนัก แต่ว่าสองปีที่ผ่านมาผมกลับเป็นเพียงแค่ “ผู้ฟังเชิงรับที่ดี” ที่นั่งอย่างสงบเงียบอยู่แถวหลังมาตลอด
เมื่อผมมีโอกาสได้เดินทางไปเข้าร่วมงานประชุม ESEAP 2026 ผมไม่ได้นึกว่าการเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาตัวเองเท่าใดนัก แต่เมื่อได้มองย้อนกลับไปก็พบว่าเหมือนจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับผม นั่นก็คือการออกจากที่นั่งแถวหลังในใจ โดยที่ผมก็ไม่ได้รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย
เมื่อต้องนำเสนอและต้องช่วยเพื่อน เรื่องดี ๆ ก็เกิดขึ้นอย่างงง ๆ
เมื่อจะต้องอธิบายว่าผมก้าวเดินออกมาจากแถวหลังของที่นั่งฟังในใจได้อย่างไรนั้น ผมขอแบ่งออกเป็นสองส่วน นั่นคือส่วนของงานวิชาการและการมาเป็นผู้ช่วยแบบที่ไม่ได้ตั้งตัว
ในด้านวิชาการนั้น ผมได้ส่งหัวข้อการบรรยายสั้น ๆ แบบสายฟ้าฟาด (lightning talk) เกี่ยวกับการปรับปรุงขนานใหญ่บนหน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาไทย และงานนำเสนอแบบโปสเตอร์เกี่ยวกับการผจญภัยในวิกิพีเดียภาษาไทยไปนำเสนอในงานนี้ เป็นที่น่าประหลาดใจมากที่ทั้งสองงานได้รับคัดเลือกให้นำเสนอในการประชุม วินาทีที่ผมต้องยืนขึ้นพูดบนเวทีท่ามกลางคนมากมายที่จับจ้องมาผมบนเวที ผมก็ไม่มีสัมภาระหรือเก้าอี้ข้างหน้าตัวใดที่ผมจะใช้หลบได้อีกต่อไป งานของเราปรากฏอยู่บนผืนผ้าหน้าจอขนาดใหญ่ในห้องประชุมหลัก ไม่ว่าในใจจะมีสิ่งใเ แต่การแสดงก็ต้องดำเนินไป
สิ่งที่ท้าทายความสามารถผมจริง ๆ ไม่ได้มีเพียงแค่งานนำเสนอหลักในการประชุมเท่านั้น แต่รวมถึงการที่ต้องเข้ารับหน้าที่ช่วยเหลือเพื่อนชาววิกิมีเดียคนหนึ่งให้สามารถเข้าร่วมงานได้อย่างเต็มที่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะเขาต้องรับมือการสถานการณ์ที่รับมือได้ยากกว่าพื้นที่หน้าจอสี่เหลี่ยมหรือพื้นที่ปลอดภัยทางใจของเขา ผมจึงมีหน้าที่สนับสนุนเขาที่สำคัญและเท่าที่ช่วยเหลือ นับตั้งแต่ช่วยเหลือในการจัดงานพบปะครั้งแรกระดับนานาชาติที่เขาเป็นคนต้นคิด การประสานงานด้านต่าง ๆ นอกประเทศต้นทาง และเป็นล่ามให้ในยามที่เขาพบว่าภาษาอังกฤษนั้นซับซ้อนเกิดกว่าที่จะเข้าใจได้โดยพลัน
จากความร่วมมือร่วมใจนี้ ผมรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพจัดเกมอูโน่นอกกลุ่มเพื่อนสนิทเป็นครั้งแรกในชีวิต และที่ไม่น่าเชื่อที่สุด คือการขึ้นร้องคาราโอเกะบนเวทีงานเลี้ยงรับรองอีกด้วย ถ้าเป็นก่อนหน้านี้มีคนมาบอกให้ผมต้องนำเสนองานที่ทำไว้บนวิกิพีเดีย การออกแบบเกม เป็นล่ามเฉพาะกิจ จัดวงเล่นบอร์ดเกม และร้องเพลงต่อหน้าใครก็ไม่รู้ละก็คงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยกันเลยทีเดียว
สิ่งที่ตกผลึกหลังจบงานประชุม
หลังจากจบงานนี้ ผมนั่งทบทวนกับตัวเองอย่างสงบเงียบ แล้วพึ่งตระหนักได้ว่า ผมไม่ได้มีแผนการอันยิ่งใหญ่อะไรนักในการเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเอง แต่เพียงแค่ตอบ “ตกลง” กับโอกาสในการนำเสนองานที่เคยทำและยินดีที่จะช่วยเหลือเพื่อนร่วมอุดมการณ์ให้ก้าวไปด้วยกัน ก็ไม่น่าเชื่อว่าผมได้ทำลายพื้นที่ความปลอดภัยทางใจไปได้เปราะใหญ่ ๆ แล้ว โดยที่ต้องบอกอย่างซื่อตรงที่สุดว่าไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดเดียว
ขอขอบพระคุณ
หากปราศจากการสนับสนุนและการต้อนรับอันอบอุ่นจากคณะผู้จัดงานหลักของการประชุม ESEAP 2026 และเพื่อน ๆ ชาววิกิมีเดียจากทั่วโลกที่มาร่วมงานในครั้งนี้ ถ้าไม่พวกท่านผมคงไม่มีอะไรจะเขียนในบล็อกนี้จริง ๆ ขอให้ทุกท่านปรบมือดัง ๆ ให้กับเขาด้วยนะครับ
Can you help us translate this article?
In order for this article to reach as many people as possible we would like your help. Can you translate this article to get the message out?
Start translation